Słowniczek zawiera fonetyczny zapis polski,
w innych słownikach zwykle stosuje się fonetykę anglojęzyczną

Liczebniki

1 – iczi

2 – ni

3 – san

4 – szi (jon)

5 – go

6 – roku

7 – sici

8 – haczi

9 – kiu

10 – dziu

Kierunki

Hidari – w lewo

Migi – w prawo

Mai – w przód

Usziro – w tył

Joko – w bok

Age – w górę

Oroszi – w dół

Ura – odwrotnie

Małate – obrót

Mawaszi – okrężnie

Powierzchnie uderzające

Seiken – pięść

Uraken – odwrócona pięść

Tetsui – pięść młot

Szuto – zewnętrzny kant dłoni

Szotei – podstawa dłoni

Hidżi – łokieć

Haisoku – grzbiet stopy

Teisoku – spód stopy

Czusoku – poduszka stopy

Sokuto – kant stopy

Kakato – pięta

Hiza – kolano

Strefy

Gedan – poniżej pasa

Czudan – tułów

Dżodan – powyżej szyi

Techniki

Daczi – pozycje nóg

Kamaite – pozycje rąk

Uke – bloki

Uczi – uderzenia

Tsuki – pchnięcia

Kihon – podstawy

Kumite – walka

Kiu – stopień uczniowski

Dan – stopień mistrzowski

Dodżio – sala ćwiczeń

Hadżime – zaczynać

Jame – przestać

Karategi – kimono do ćwiczenia

Kiai – okrzyk

Geri – kopnięcie

Kage – kopnięcie prostą nogą

Morote – obie ręce

Obi – pas

Os – tak, dziękuję, pozdrawiam

Oi – zgodnie

Giaku – przeciwnie

Sanczin – trójkąt

Sensei – mistrz

Sempai – starszy stopniem, instruktor

Te – ręce

Kiba – jeździec

Ago – podbródek

Karate – „pusta ręka”, sztuka walki bez broni

Kyokushinkai – Stowarzyszenie na Rzecz Poszukiwania Ostatecznej Prawdy, Stowarzyszenie Bieguna Prawdy, Najwyższa Prawda