Etykieta dojo

Etykieta dojo (czytaj dodżio) stanowi zbiór zasad zachowania się obowiązujących karateka (ćwiczących) w sali ćwiczeń (dojo). Każdy ćwiczący powinien się do nich stosować. Wchodząc i wychodząc z sali należy się ukłonić do dojo oraz przebywających w nim instruktorów i ćwiczących pozdrawiając ich głośnym „oesh” (czytaj „os”) . Od momentu wejścia do sali należy całkowicie podporządkować się poleceniom prowadzącego zajęcia instruktora lub mistrza. Należy sumiennie wykonywać wszelkie ćwiczenia w takim stopniu na jaki pozwalają możliwości. Nie wolno wykonywać żadnych ćwiczeń bez polecenia lub zezwolenia instruktora, który kieruje rozwojem fizycznym i duchowym swoich podopiecznych oraz odpowiada za ich bezpieczeństwo na sali. Jeżeli zajdzie potrzeba wyjścia z sali w czasie treningu należy zawsze zapytać o pozwolenie prowadzącego, nie zapominając o ukłonie i „oesh”. Podczas wchodzenia i wychodzenia z sali zawsze ustępujemy pierwszeństwa mistrzowi i starszym pasom.

Trening rozpoczyna się i kończy medytacją, która na początku wprowadza ćwiczących w atmosferę karate i pomaga skoncentrować się, a na końcu pozwala odpocząć psychicznie i fizycznie po odbytym treningu. Medytacja składa się z kilku elementów. Na polecenie prowadzącego ćwiczący ustawiają się w szeregach. Pierwszy szereg stanowią posiadacze najwyższych stopni, a kolejne posiadacze stopni niższych. W ostatnim szeregu stoją początkujący, którzy jeszcze nie posiadają stopnia. Ćwiczący stoją w pozycji wyprostowanej tzw. fudo dachi. Po komendzie: „zazen” lub „seiza” ćwiczący przyjmują pozycję siedzącą zazen. Na komendę „mokuso” należy zamknąć oczy i odprężyć się wykonując powolne wdechy nosem i wydechy ustami. Medytacja trwa do momentu kiedy prowadzący poleci otworzyć oczy („mokuso yame”). Wówczas następuje ukłon do dojo „shindeini rei” a następnie prowadzący odwraca się do ćwiczących i wykonuje się ukłon do prowadzącego „senseini rei” (jeśli ma on czarny pas), senpaini rei (jeśli posiada stopień instruktorski) a następnie ukłon do wszystkich ćwiczących „otagaini rei”.

Jeżeli ktoś spóźni się na trening należy po wejściu do sali usiąść przodem do ściany w pozycji zazen i rozpocząć medytację czekając, aż prowadzący pozwoli nam wstać i dołączyć do reszty ćwiczących. Do instruktora, który posiada stopień instruktorski należy się zwracać „senpai”, do mistrza - posiadacza 1- 4 dana „sensei”, a do mistrza o stopniu powyżej 4 dana „shichan” . Nigdy nie należy odwracać się tyłem do prowadzącego ani rozmawiać podczas treningu. Jeżeli zajdzie potrzeba dobrania się w pary należy podejść do wybranego partnera i ukłonić się mówiąc „oesh”. Partner powinien się również ukłonić i od tej pory wykonuje się ćwiczenie razem. Po zakończeniu ćwiczenia również należy się ukłonić do partnera. Nie wolno odmówić ćwiczącemu, który wybrał nas na partnera zawsze traktując to jako zaszczyt, iż zostaliśmy wybrani. Partnerów może natomiast zmienić prowadzący jeżeli uzna, iż taka zmiana jest konieczna.

Ubiorem obowiązującym karateka w sali ćwiczeń jest karategi (kimono). Z tego obowiązku zwolnieni są początkujący, którzy mogą ćwiczyć w innym stroju, najlepiej bawełnianych dresach. Odzież nie powinna być zbyt lekka, zwłaszcza w chłodnej sali np. zimą, gdyż grozi to kontuzją. Na karategi powinny się znajdować tylko dwie naszywki: na piersi emblemat kyokushinu oraz na lewym rękawie naszywka szkoły. Wszelkie inne naszywki i ozdoby są niedozwolone. Pas należy nosić tylko zgodny z posiadanym stopniem. Na sali nie nosi się obuwia. Przed wejściem do sali należy również zdjąć zegarek, okulary, biżuterię i wszelkie inne ozdoby. Nie wolno nosić kolczyków ani spinek zawierających metalowe elementy ze względu na bezpieczeństwo podczas ćwiczeń.

Musi być dla każdego ćwiczącego jasne, że Duch Karate to ciągłe doskonalenie się zgodnie z maksymą:

„Ćwicz i bądź pokorny”.